🏴⚜️ مرد آسمان

🕊️ اگر می‌خواهید با زندگی و سیره شهید عباس بابایی بیشتر آشنا شوید، مطالعه کتاب «پرواز تا بی‌نهایت» را پیشنهاد می‌کنم؛ اثری خواندنی که گوشه‌هایی از زندگی، ایمان، اخلاق، شجاعت و روحیه جهادی این شهید بزرگوار را روایت می‌کند.

📖 شهید بابایی فقط یک خلبان شجاع نبود؛ او الگویی از اخلاص، تواضع، مسئولیت‌پذیری و بندگی خدا بود؛ مردی که آسمان را برای پرواز انتخاب کرد، اما دلش همیشه با مردم و خدا بود.

🌱 معرفی زندگی شهدا، معرفی الگوهایی برای امروز ماست.

#مرد_آسمان

#شهید_عباس_بابایی

#شهدا

#سیره_شهدا

هرکسی میخواهد آمریکا 

و نظم و قوانین حاکم

 بر دنیای امروز را بشناسد 

تحقیق کند چگونه و به کدام جرم! 

این جوان دانشمند و نخبه ی ایرانی و ایلامی را در مقابل چشمان خیره ی همسر و دختر خردسالش کشتند!؟ 

یکم مرداد سالگرد قتیل مظلوم 

و دانشمند شهید داریوش رضایی نژاد 

گرامی باد… 🍂🍃

#نثارش_صلوات

امام شهید: 

آنها با ایرانِ قوی مخالفند..

🚩🏴 به یاد افتخار ایران اسلامی و شهرستان آبدانان، دانشمند هسته ایی شهید دکتر داریوش رضایی‌نژاد 

#لبیک_یا_حسین🏴

#یالثارات‌الخامنه‌ای🚩

رفتند تا ما بمانیم..

به یاد هفت سرباز تیپ 388 بمپور

مرگ، پایانِ بودن نیست؛ بلکه آغازِ پرواز است. وقتی از «وداع» با شهید سخن می‌گوییم، از جدایی نمی‌گوییم، بلکه از یک «وعده‌گاه» حرف می‌زنیم.

رهبرشهیدم، از بندِ زمان و مکان رها شده است و ما در میانه راهیم؛ در میانه همان میدانِ همیشگیِ نبرد میان «خون و شمشیر».

وداع با رهبر شهید، وداع با پیکر نیست؛ عهد بستن با حقیقتِ اوست. وداع، یعنی «به امیدِ دیدار» در همان مرتبه‌ای که او به آن رسیده است؛ در مرتبه‌ی پیروزی نهاییِ حق بر باطل.

ما رهبر شهیدمان را به خاک نمی‌سپاریم، بلکه او را در قلبِ تاریخ و در رگ‌های امتِ زنده به یادگار می‌گذاریم تا روزِ وعده، که دیدار تازه شود.

#وداع
#رهبرشهید

ویژه تشییع رهبر شهید

آمدم ای شاه پناهم بده

در شهر مشهد مقدس

امام رضا علیه السلام فرمودند:
هرکس جنازه‌ی ولیی از اولیای ما
(دوستان) ما را تشییع کند، از گناهان خود چنان خارج می‌شود که گویی روزی از مادرش
متولد شده و هیچ گناهی بر او نیست!
. بحار الانوار ج۴۹ ص۹۸

?تقسیم بر چهار !

فشار خرج خانه و اجاره نشینی از یک طرف و بیکاری از طرف دیگر رمقی برای آنها نگذاشته بود . به هر دری زدند کار پیدا نکردند . تا اینکه تصمیم گرفتند پیش شهردار برن . با امیدواری به شهرداری رفتند و با آقای شهردار صحبت کردند: ما را استخدام کنید ، ضرر نمی بینید . به خدا اگر از کارمون راضی نبودید، خب ! می توانید ما را بیرون کنید. شهردار از یک طرف دلش می سوخت و از طرفی بودجه ای نبود که استخدامشان کند. حس کرد در بد مخمصه ای گیر کرده ، گفت: من شما را استخدام می کنم. آن سه مرد در حالی که جان تازه ای گرفته بودند و دعا می کردند برگشتند. آقای شهردار تبسم غمگینی کرد و نشست تا روی ورق سفیدی مطلبی یادداشت کند. مدتی از ملاقات این سه مرد گذشت در این مدت هر کدام هر ماه 1750 تومان حقوق می گرفتند. دیگر آه نمی کشیدند ، ولی غُر می زدند که ما این همه کار می کنیم بعد شهردار پولش از پارو بالا می رود. همه برای خواندن نماز ظهر به نمازخانه رفتند. آقای شهردار موقتا خودش امام جماعت بود . بین دو نماز یکی از این سه مرد جرأت پیدا کرد و به شهردار گفت : این انصاف است که ما زحمت بکشیم و حق مأموریت و مزایا را شما بگیرید؟ شهردار نگاه عمیقی کرد و بی آنکه حدیثی بخواند به نماز ایستاد . روزها گذشت و آن آقای شهردار که کسی جز شهید مهدی باکری نبود ، از شهرداری رفت . او که حقوقش 7000 تومان بود، تقسیم بر چهار می کرد و سه قسمت دیگر را به این سه نفر می داد .آنها وقتی این را فهمیده بودند که خیلی دیر شده بود!

#زندگی_به_سبک_شهدا

کاش جای آن کارگر ساده بودم!
پروازهای وضعیت اضطراری تمام شده بود. به همراه شهید بابایی جهت استراحتی کوتاه در زیر سایه هواپیما روی زمین نشسته بودیم. عباس که از پروازهای پی در پی خستگی در چهره اش آشکار بود رو به من کرد و در حالی که به کارگری که در محل استقرار هواپیماهای آماده مشغول نظافت بود اشاره کرد گفت:آقارضا! آن کارگر را می بینی از خدا می خواستم که به جای آن کارگر بودم وآنجا را جاروب می کردم. من از این گفته ی او کمی دلگیر شدم وگفتم: چرا چنین آرزویی می کنی؟ شما که الان فرماندهی پایگاه را به عهده دارین واین مسئولیت سنگینی است. در ثانی شما شایستگی ارتقا به پست های بالاتر در نیروی هوایی را نیز دارید. شهید بابایی در حالیکه چهره از من برگرفته بود و با نگاه نافذش به آسمان می نگریست گفت: نه اینکه از شغلم ناراحتم ولی اگر کارگر ساده بودم مسئولیتم در نزد خداوند کمتر بود. حالا که فرمانده پایگاه هستم هرکجا حادثه ای رخ دهد فکر می کنم شاید کوتاهی من باعث به وجود آمدن آن بوده است. به همین خاطر است که آرزو می کنم کاش جای آن کارگر ساده بودم.
[ پرواز تا بی نهایت ، خاطراتی از شهید سرلشگر خلبان عباس بابایی به نقل از سرگرد رضا نیکخواهی، تهران نشر آجا ، 1374 ، ص 76 ]

#زندگی_به_سبک_شهدا